Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2014

Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 2014


ΑΝΑΚΑΜΨΗ ΑΝΑΚΑΜΨΗ, ΧΡΗΜΑ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ......, ΧΡΗΜΑ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ...., ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ........, ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ..... ΛΟΓΙΑ ΛΟΓΙΑ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΠΡΟ-ΜΜΕ ! ! ! !  ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΟ ΠΑΡΤΕ ΤΑ ΌΛΑ ! ! ! ! ΌΛΑ !   ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΠΟΥΚΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ......

 Εγκληματική οργάνωση Σαμαροβενιζέλου 


npazaitis@hotmail.com

Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

παρέλαση Θεσσαλονίκη το απαγορευμένο βιντεο -- Το βίντεο στη παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη που δεν έδειξε κανείς. Η σχολή Ευελπίδων ήθελε να παρελάσει αλλά όπως λέει και ο ανώτερος του στο στρατό υπάρχουν συνέπειες.

731 ) ΕΝ ΑΝΘΟΣ -- ΤΟΥ ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ


Αποτέλεσμα εικόνας για στην Ακρόπολη, στο βράχο τον Ιερό

Και στην Ακρόπολη, στο βράχο
τον Ιερό
εν άνθος φύτρωσε μονάχο
χλωρό χλωρό.
Εν άνθος όμοιο με ανεμώνη
περαστική,
αθώρητο σ’ όποιον σιμώνει
στα ύψη εκεί.

Τα μάτια ανοίγοντ’ εκεί πέρα
καθώς βρεθούν,
και με τον ξάστερον αιθέρα
σμίγουν, μεθούν.
Εκεί θαμπώνουνε τα μάτια
σκόρπια μπροστά
καμένα λείψανα, κομμάτια
λαχταριστά. 

Κ’ η φαντασία αμέσως βλέπει
η μαγική
γυμνή και δίχως καμιά σκέπη
απάνου εκεί
την Ομορφιά, που τρισμεγάλη,
παντοτεινή,
μέσ’ απ’ το μάρμαρο προβάλλει
και δεν πονεί. 

Και κάθεται σε δόξας θρόνο,
και δε γελά,
δεν κλαίει και δεν πλανά και μόνο
φεγγοβολά!
Και στην Ακρόπολη, στο βράχο
τον Ιερό
ξανοίγω τάνθος το μονάχο
και το ρωτώ: 

- Ανθος, που μοιάζεις με ανεμώνη
περαστική,
ποιά μοίρα σ’ έρριξε εδώ, μόνη
και φτωχική;
Εδώ από τάστρα η Τέχνη φτάνει,
και λάμπει η γη,
κ’ έπλασε η Φύση εσέ βοτάνι
για μιαν αυγή.

Εδώ δεν έρχεται η παρθένα
η γελαστή
για να σε κόψη και μ’ εσένα
να στολιστή.
Εδώ μ’ ευλάβεια και το αγέρι
μόλις φυσά
ποτέ σ’ εσέ δεν έχει φέρει
λόγια χρυσά,
γλυκά φιλιά από τα ταιράκια
κι από Ομορφιές
δεν έχεις άλλα λουλουδάκια
για συντροφιές.

Ο Παρθενώνας με φεγγάρι
τη νύχτα εδώ
νικάει στη δόξα και στη χάρη
τον ουρανό.
Κ’ οι έξι αλύγιστες Παρθένες
στέκουν κι αυτές
λαμπρόστηθες και λαβωμένες
και λατρευτές.
Κι αγάλματα, πέτρες, κολώνες
χωρίς χαρά
σκόρπια τα βλέπουν οι αιώνες
και παγερά.
Σμίγουν εδώ θεοί και χρόνοι
παλιοί, χρυσοί.
Εδώ, φτωχή, κρυφή ανεμώνη,
τι θες εσύ; -

Και στην Ακρόπολη, στο βράχο
δειλά δειλά
με βλέπει τάνθος το μονάχο
και μου μιλά:
- Εγώ είμαι τάνθος το παρθένο
και το κρυφό
από τον κόσμο μακρυσμένο
το φως ρουφώ.

Κι ανθώ και χαίρομαι τα κάλλη
που έχ’ η ζωή
μακριά απ’ τα πλήθη κι απ’ τη ζάλη
κι απ’ τη βοή.
Κι από του κάμπου τάνθη τάλλα
στέκω μακριά,
δειλό, λογόζωο, μια στάλα,
μέσ’ στη σκιά.

Μέσ’ στη σκιά που ρίχνει εμπρός μου
μια πέτρα απλή
ξεχνώ την ψεύτικη του κόσμου
φεγγοβολή.
Κι αγνώριστο, κι αχνό, μια στάλα,
ζω ταιριαστά
με τα λαμπρά, με τα μεγάλα,
με τακουστά.

Γιατί στον κόσμο είναι ζευγάρι
χαρά του νου
και η δόξα του τρανού κ’ η χάρη
του ταπεινού.
Γιατί στον κόσμο – άκου και τάλλο –
και στον καιρό
δεν είναι τίποτα μεγάλο,
ούτε μικρό.

Γιατί σαν τάστρο φως αφίνει
και το ξανθό
τάνθος, γιατί και τάστρο σβύνει
σαν τον ανθό.
Κι ο Παρθενώνας φεγγοβόλος
που εδώ θωρώ
ερείπιον είναι, ερείπιον όλος
λυπητερό.

Ενώ σ’ εμένα φτωχά νιάτα,
διαβατικά,
όλα είν’ απείραχτα, δροσάτα,
κι αρμονικά.
Εγώ είμαι τάνθος που κρυμμένο,
τρεμουλιαστό,
με δροσοδάκρυα ραντισμένο
και γελαστό,
μέσα στα κάλλη, στη γαλήνη
τη ζωντανή
που η Τέχνη απλώνει και που αφίνει
παντοτεινή,
σκορπίζω μιαν ανατριχίλα,
μια νέα ζωή,
σα μου χαιδεύει ταχνά φύλλα
αύρας πνοή.

Και τα λιθάρια τακουσμένα
και τα παλιά
νομίζεις παίρνουν κι από μένα
φεγγοβολιά.
Και κοίτα! καθεμιά Καρυάτις
που καρτερεί
και στέκει με την ομορφιά της
τη λαμπερή
και τίποτε δεν έχει πλάνο
κι ανθρωπινό,
μου φανερώνει, πριν πεθάνω
τον ουρανό.

Και κοίτα! καθεμιά Καρυάτις
γλυκά γλυκά
θαρρώ με βλέπει στα όνειρά της
τα μυστικά.

Εδώ στη δόξα των αιώνων,
στο φως του νου,
που στέκεις η Ομορφιά σε θρόνον,
άστρο ουρανού,

εδώ στην έρμη αθανασία,
είμαι η καρδιά,
η νιοτ’ η αγάπη κ’ η θυσία,
και η μυρουδιά

κάποιας παράδεισος, μαζί σου
με δένει τι;
τι άλλο ακόμα; - Είμαι η ψυχή σου,
Ποιητή!

*Κωστής Παλαμάς 

Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

730 ) Η θηλιά των ψυχών


  
Καταιγισμός συκοφαντιών, χαοτική καθεστωτική προπαγάνδα, πλύση εγκεφάλου και επιχείρηση αποβλάκωσης, άχρηστες πληροφορίες, σάπια πρότυπα, στοχευμένη προβολή ειδήσεων, όλα αυτά συνθέτουν την πολιτική και την «ενημέρωση» της Ελλάδας του 2014. Μέσα σε αυτό το εκφυλιστικό και τρομακτικό κλίμα καλείται ο μέσος Έλληνας να αντισταθεί, να χαράξει τον δικό του δρόμο και να πάρει τις αποφάσεις του. Φυσικά, δεν το καταφέρνει πάντα.

Ίσως εσένα που διαβάζεις αυτές τις γραμμές, πολλές φορές το κλίμα αυτό σε καθιστά μουδιασμένο να αντιδράσεις, σε καθηλώνει και σε τρομοκρατεί. Σε βάζει σε σκέψεις για εσένα, τα παιδιά σου, τους οικείους σου, σε κρατάει δέσμιο – άλλο ένα εμπόδιο στην απελευθέρωσή σου. Σε καθιστά αδύναμο ακόμα και να εκφράσεις με λόγο την άποψή σου, πόσο μάλλον με πράξεις, με δράσεις.

Τις περισσότερες φορές οι λέξεις δεν είναι αρκετές για να πείσουν κάποιον να δει την Αλήθεια, αν εκείνος δεν θέλει να τη δει. Τα λόγια μπορεί να φαίνονται φτωχά και αδύναμα μπροστά στη φρίκη των προβλημάτων της σημερινής κοινωνίας, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η φωνή μας θα σιγήσει τη στιγμή που ένα Έθνος πεθαίνει. Μια απλή απογευματινή επίσκεψη σε ένα πολυσύχναστο αστικό κέντρο αρκεί για να διαπιστώσει κάποιος τον αργό θάνατο από τον αθόρυβο – για τους περισσότερους – πόλεμο που έχει ξεσπάσει∙ σκυθρωπά πρόσωπα, απογυμνωμένα από τη ζωή την ίδια, μοιάζουν να συμμετέχουν απλά στην ελληνική πραγματικότητα χωρίς να τη διαμορφώνουν. Επιβιώνουν έχοντας πολλές φορές ξεχάσει τον σκοπό της ύπαρξής τους, το νόημα του να έρχεσαι σε αυτόν τον κόσμο για να τιμήσεις τους προηγούμενους και να αφήσεις ένα κομμάτι σου στους επόμενους, το νόημα του να έχει η ύπαρξή σου σε αυτόν τον πλανήτη έναν ανώτερο σκοπό και προορισμό, πιο πνευματικό και μεταφυσικό από την απλή εκτέλεση των καθηκόντων σου.

Αλλά η πιο συγκλονιστική απώλεια σε αυτό το έθνος δεν είναι φυσικά η πτώχευση ούτε η απώλεια της αξιοπρέπειας σε μερικές περιπτώσεις: Είναι η απώλεια της ελπίδας, η ελπίδα έσβησε για τους περισσότερους εκεί έξω και χρειάζεται ένας πανίσχυρος άνεμος να εμφυσήσει ξανά μέσα στον Έλληνα το πώς είναι να Πιστεύεις με όλη σου την ψυχή, να θες να παλέψεις με θάρρος για να σώσεις ό,τι μπορείς από την Πατρίδα σου που παραπαίει, έστω κι αργά. Το «δελτίο των 8» έχει καταφέρει δυστυχώς τον πολλαπλό του στόχο, που είναι, εκτός του να κατασυκοφαντήσει τον εθνικισμό ταυτίζοντάς τον με έγκλημα, να σπείρει τη διχόνοια, να αφαιρέσει την ελπίδα από τις ψυχές των ανθρώπων, να υποτάξει, να διαμορφώσει την κοινή γνώμη και να δηλητηριάζει συνεχώς τα μυαλά με την τοξική του απάτη.

Τη σκοτεινή και δυσοίωνη αυτή εποχή με το ψέμα να βασιλεύει παντού, κάποια ρομαντικά άτομα, που πίστεψαν και πιστεύουν ακόμη ότι η Ελλάδα δύναται να ζήσει και πρέπει να ζήσει, φυλακίστηκαν και λοιδωρήθηκαν. Μέσα σε αυτά τα κελιά όμως που τους κρατούν δέσμιους, η σπίθα δεν λέει να σβήσει. Και ίσως υπάρξει ακόμη μια Ελπίδα για αυτόν τον τόπο, αν κάποιες χαμένες σε επικίνδυνα μονοπάτια ψυχές χρησιμοποιήσουν την πνευματική αυτή σπίθα στον δικό τους, καθημερινό και άνισο αγώνα για επιβίωση, αν φωτίσουν τον δύσκολο τους δρόμο με το φως της Αλήθειας μας.
«Και η θηλιά σφίγγει καθημερινά γύρω από εκείνους που είναι ακόμα ικανοί για την μεγάλη απέχθεια και την μεγάλη εξέγερση.»… (Ιούλιος Έβολα, “Ευρωπαϊκή Παρακμή”)

Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

Αρχαία Ελληνικά: Ίσως η παλαιότερη απεικόνιση των αστερισμών αναγνω...

Αρχαία Ελληνικά: Ίσως η παλαιότερη απεικόνιση των αστερισμών αναγνω...: Η παλαιότερη απεικόνιση των αστερισμών αναγνωρίστηκε σε Ελληνική σκύφο 2600 ετών Ένας σκύφος, είδος «ευρύστομου» ποτηριού με δυο λαβές, ...



Ο ΘΌΛΟΣ ΤΩΝ ΔΕΛΦΩΝ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΑΛΑΜΠΑΜΑΣ - ΗΠΑ, ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΜΑΡΝΑΡΟΓΛΥΠΤΗ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΦΥΛΑΚΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ! !

 


 





















University of South Alabama, 17.06.98
ΠρύτανηςFrederick P. Whiddon(απόγονοςτουΛόρδουΒύρωνα)

«Αs I have said, the Tholos stands as a symbol of Greek contributions to the world of teaching and scholarship and it serves as a vivid reminder of our commitment to the pursuit of excellence in all things».

«Η Θόλος των Δελφών υψώνεται ως σύμβολο της ελληνικής συνεισφοράς στον κόσμο της μάθησης και υπηρετεί ως μια ζωντανή υπενθύμιση τους στόχους μας για καταξίωση του πανεπιστημίου μας σε όλους τους τομείς».
__________________________________


 Θεόδωρος Σπυρόπουλος, εκπρόσωπος του Σ.Α.Ε., 25/04/98
Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Αμερικής και Καναδά

 «Τόσα χρόνια μιλάμε, γράφουμε, κάνουμε συλλαλητήρια, προσπαθώντας να περάσουμε στους άλλους την αλήθεια. Εσύ έκανες ένα έργο που τα λέει όλα: Ορίστε κύριοι της Αμερικής, αυτοί είμαστε».
__________________________________


Θεόδωρος Λύρας, M.D. Ν. Αλαμπάμα των Η.Π.Α., 25/04/98.

«Ο Θεσσαλονικεύς διακεκριμένος γλύπτης, Ευάγγελος Φυλακτός, με μεγάλη δεξιοτεχνίαν εφιλοτέχνησε ένα πάρα πολύ ακριβές αντίγραφον, ακόμη και εις την μικροτέραν λεπτομέρειαν. Εάν παραθέσει κανείς τας δύο “θόλους” την μίαν δίπλα είς την άλλην, με δυσκολίαν ο παρατηρητής θα ξεχωρήση το πρωτότυπον από το αντίγραφον».
__________________________________


Σοφία Μετζάκη – Λάσζλο, 25/04/98
Καθηγήτρια Νεοελληνικής Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο της Νότια Αλαμπάμα

«Το μνημείο αυτό θα αποτελέσει τον πρεσβευτή του ελληνισμού στις Η.Π.Α.
__________________________________


Σοφία Μετζάκη – Λάσζλο, 25/09/05
Καθηγήτρια Νεοελληνικής Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο της Νότια Αλαμπάμα

«Ο τυφώνας “Κατρίνα” πέρασε στις 29 Αυγούστου και σάρωσε τα πάντα. Στην περιοχή της πόλης Μομπίλ (Mobile) Αλαμπάμα, οι ζημιές που εσημειώθηκαν σε σπίτια και επιχειρήσεις ήταν τεράστιες. Σπίτια πλημμύρισαν και χάθηκαν, γέφυρες καταστράφηκαν. Ο αέρας φυσούσε μανιασμένος με 164 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ στο διάβα του οι ανεμοστρόβιλοι κατέστρεφαν και σκορπούσαν τα πάντα στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.
Το ελληνικό έργο του κ. Ευάγγελου Φυλακτού “η Θόλος των Δελφών” στέκεται πάντα περήφανο σε περίοπτο σημείο του Πανεπιστημίου SouthAlabama. Είναι αδιάψευστο σημάδι του Ελληνισμού και του πολιτισμού μας στο εξωτερικό. Τα ελληνικά έργα μένουν αιώνια και υπενθυμίζουν στους πάντες ότι “από δω πέρασαν Έλληνες”».
__________________________________



Απόστολος Καραχάλιος, νομάρχης Φωκίδος, 25/04/98

«Όταν αντίκρισα το μνημείο φωτισμένο, νόμισα ότι ήταν οφθαλμαπάτη. Τόση ήταν η ομοιότητα με το πρωτότυπο στους Δελφούς».
__________________________________


Δημήτρης Αλαμπάνος, βουλευτής Φθιώτιδας, 25/04/98

«………..Σήμερα ο Απόλλων και η Αθηνά κατοικούν εδώ στον περίλαμπρο ναό που κτίσαμε. Εκτός όμως από την αρχιτεκτονική όψη του μνημείου πρέπει κανείς να αντιληφθεί και τη σημασία, το συμβολισμό και την φιλοσοφική όψη των ελληνικών μνημείων της αρχαιότητας. Μέσα από το κομψοτέχνημα αυτό που στολίζει σήμερα την φιλόξενη πολιτεία σας, πιστεύω ότι θα πηγάσει η έμπνευση για μελέτη του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος και των Αξιών του».
__________________________________


Σοφία Μετζάκη – Λάσζλο, 26.04.99
Καθηγήτρια Νεοελληνικής Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο της Νότια Αλαμπάμα

«Η Θόλος παραμένει το στολίδι του Πανεπιστημίου και της πόλης και κοσμεί την είσοδο του Πανεπιστημίου. Στην γωνία της επάνω είναι ακόμα χαραγμένο το “Μακεδονία – Ελλάς”, για να το βλέπουν οι επερχόμενες γενιές, αλλά και οι Αμερικάνοι και να διαβάζουν περισσότερο την Ιστορία του Έθνους μας και να αποκτούν καλύτερες γνώσεις».
__________________________________


Νίνα Περοπούλου, «ΠΑΜΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ»
Houston Texas, 24/06/98

«Το εξαίρετο έργο σας προβάλλει το μεγαλείο του Μακεδονικού Ελληνισμού, την δόξα των προγόνων μας, την ένδοξη κληρονομιά μας».
--------------------------------------------------------------------------------
-Τα καλλιτεχνικά εργαστήρια μαρμάρου ΦΥΛΑΚΤΟΣ είναι μία από τις πιο καταξιωμένες καλλιτεχνικές επιχειρήσεις μαρμάρου στον κόσμο. Η εμπειρία και οι θεωρητικές γνώσεις του Ευάγγελου και του Κωνσταντίνου Φυλακτού, η κατασκευαστική ικανότητα και η επαγγελματική συνέπεια της επιχείρησης είχαν σαν αποτέλεσμα να ασχοληθεί πολλές φορές ο ελληνικός και διεθνής τύπος για έργα που έχουν αποπερατωθεί με επιτυχία από την επιχείρηση: Σε δύο πανεπιστήμια των Η.Π.Α., σε τεχνικά γραφεία και ιδιώτες της Ελλάδας και του εξωτερικού, στο Άγιον Όρος και σε άλλους σύγχρονους ναούς και κυρίως για τη συμμετοχή μας στις αναστηλώσεις των κυριοτέρων μνημείων της χώρας μας.

ΑΡΧΙΚΗ | ΦΥΛΑΚΤΟΣΦΥΛΑΚΤΟΣ | ΕΡΓΑ ΤΕΧΝΗΣ ΣΕ ...

www.filaktos.gr/

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

725 ) ΠΟΙΟΣ ΑΝΤΕΓΡΑΨΕ ΠΟΙΟΝ; - Του συγγραφέα Μιχάλη Καλόπουλου


Αποτέλεσμα εικόνας για Ο ΠΟΛΙΟΥΧΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Γιατί ο (άγιος) Δημήτριος είναι πολιούχος της Θεσσαλονίκης;
Σε ποια μάχη υπερασπίστηκε την πόλη αυτή… ή τι ακριβώς υπερασπίστηκε από την πόλη; Με το να ευλογεί τον Νέστορα, κι αυτός να σκοτώνει τον παλαιστή Λυαίο, υπερασπίζεται την Θεσσαλονίκη;
Μήπως υπερασπίστηκε την πόλη, επειδή «ίδρυσε κύκλο νέων προς μελέτη της Αγίας Γραφής»;

Το προσωνύμιο «Λυαίος» είναι του Διονύσου:
«Εἰ δὲ πάντων μὲν ὁ Διόνυσος Λύσιός ἐστι καὶ Λυαῖος» Plutarchus
«Θεὸν (Διόνυσο) Μεθυμναῖον καὶ Λυαῖον καὶ Εὔιον καὶ Ἰήιον προσηγόρευον» Athenaeus Soph., Deipnosophistae
«Διὸ καὶ τὸν θεὸν (Διόνυσο) εἰκότως Λυαῖον καλοῦσιν» Eunapius

Το όνομα «Λυαίος», (ο αντίπαλος του Νέστορα) σε σχέση με τον Δημήτριο αναφέρεται για μια και μοναδική φορά στα τετράστιχα του «Λογιότατου» εκκλησιαστικού ποιητή Manuel Philes Poeta τον 13ο αιώνα, ενώ ο συγκεκριμένος Δημήτριος έζησε τον 3ο μ. Χ. αιώνα!
Δηλαδή, χίλια χρόνια μετά, κάποιος δημιουργεί τον θρύλο της αγιοποίησης του Δημητρίου με ένα τετράστιχο!

Για τον υποτιθέμενο μυροβλύτη Δημήτριο βλέπε: https://www.youtube.com/watch?v=gJwYS45FtDw

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ή ΑΓΙΟΔΗΜΗΤΡΙΟ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ;
Εδώ και δεκαετίες φιγουράρει στην σφραγίδα, στα έγγραφα, πιστοποιητικά σπουδών, πτυχία , περγαμηνές κλπ, αντί του θεμελιωτή του ορθολογισμού ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ, που η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα τιμά, η εικόνα του «Άγιου Δημήτρη», δηλ. ενός θρησκευτικού συμβόλου, μιας θρησκείας που 1700 χρόνια, ακόμα και σήμερα, καταδιώκει την επιστήμη.
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ή ΑΓΙΟΔΗΜΗΤΡΙΟ ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ;


ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ  ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ;

AGIODIMITRIOΕδώ  και δεκαετίες στην σφραγίδα, στα έγγραφα, πιστοποιητικά σπουδών,
πτυχία, περγαμηνές κλπ, αντί   του θεμελιωτή του ορθολογισμού  ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ,
που η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα τιμά, υπάρχει η εικόνα ενός
θρησκευτικού συμβόλου του Χριστιανισμού, του Άγιου Δημήτρη.

Αυτό αποτελούσε και αποτελεί προσβολή των θρησκευτικών ελευθεριών, τώρα
μάλιστα που από τις ταυτότητες και τους σχολικούς τίτλους απαλείφεται η
οποιαδήποτε ένδειξη θρησκεύματος. Πως είναι δυνατόν σε πανεπιστημιακό
έγγραφο, στο χώρο της ακαδημαϊκής ελευθερίας, να έχουν θέση θρησκευτικά
σύμβολα;

Τι άραγε ήθελαν να πουν αυτοί  που αντικατέστησαν την εικόνα του
Αριστοτέλη με αυτήν ενός Άγιου του Χριστιανισμού; Μήπως ότι όλοι, φοιτητές,
απόφοιτοι, διδακτικό προσωπικό και υπάλληλοι  του ΑΠΘ ήταν, είναι και θα
είναι χριστιανοί; Από που άντλησαν αυτό το δικαίωμα; Μήπως το Αριστοτέλειο
Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης είναι εκκλησιαστικό πανεπιστήμιο; Δεν αποτελεί
χώρο πνευματικής ελευθερίας, πέραν της πολιτικής ελευθερίας που εγγυώνται το
Σύνταγμα της Ελλάδας και οι σχετικοί διεθνείς νόμοι;

Απαιτούμε λοιπόν την αφαίρεση οποιονδήποτε θρησκευτικών
συμβόλων από τον χώρο του ΑΠΘ και την επαναφορά της εικόνας του Αριστοτέλη
και επανέκδοση των πτυχίων με  την εικόνα του Αριστοτέλη  !!!

Ίδιας φύσεως πρόβλημα, δηλαδή προσβολής των θρησκευτικών αλλά και
ακαδημαϊκών ελευθεριών, αποτελεί και η ανάρτηση σε αίθουσες διδασκαλίας,
αμφιθέατρα, εργαστήρια και στα γραφεία του πανεπιστημίου Χριστιανικών
εικόνων. Πρέπει και αυτές να αποσυρθούν από τον χώρο του Αριστοτέλειου
Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης για τον ίδιο λόγο.

Η παραμονή των θρησκευτικών συμβόλων στο χώρο του πανεπιστημίου δίνει
εικόνα κράτους κάθε άλλο παρά σύγχρονου και κοσμικού-δημοκρατικού.

Πολίτες, φοιτητές, απόφοιτοι και διδακτικό προσωπικό
του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ


ΣΧΟΛΙΑ:
ΚΛΟΠΥ ΡΑΙΧ !!!!! (ΟΛΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ, ΑΛΛΟΙΩΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΧΑΡΑΓΜΕΝΑ)
Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΕΙΔΟΥΣ !!!!!
(ΚΑΜΜΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ, ΚΑΝΕΝΑ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ, ΚΑΜΜΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΝΑΔΕΙΞΗ, ΜΟΝΟΝ ΤΙΜΩΡΙΑ ΚΑΙ ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΕ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ, ΕΤΣΙ ΘΕΟΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ Ο ΚΥΡ ΜΗΤΣΟΣ Ο ΓΟΡΙΛΛΑΣ)
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΒΡΕΕΕΕΕΕΕ ΜΑΣ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ (ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ?)
ΕΠΑΝΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΡΕΤΕΣ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ

 Ξένιος Ζήνων Ιωάννης Συκιωτάκης



Να ποιός αντέγραψε ποιόν. Οι χριστιανοί έκαναν τον Δεξίλεω, Αη Δημήτρη. Ο Δεξίλεω ήταν Αθηναίος που έπεσε υπέρ πατρίδος (Αθήνας) στον πελοποννησιακό πόλεμο. Η στήλη του Δεξίλεω βρίσκεται στο μουσείο του Κεραμεικού και χρονολογείται στον 4ο π.χ. αιώνα.
  •  Ο Άι Γιώργης που σκοτώνει τον δράκο είναι αντιγραφή του Απόλλωνα που σκοτώνει τον πύθωνα.
    Ο Απόλλων σκοτώνει τον πύθωνα πίνακας του Gustave Moreau. 1885

    • -----------------------------------------------------------------------------------------------

    Νίκος Ζαχαρόπουλος ομότιμος καθηγητής θεολογικής πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης παραδέχεται: Με αγωγό στέλνουν το μύρο στον δήθεν μυροβλύτη Αγ. Δημήτριο της Θεσσαλονίκης!
    Οι μουμιοποιήσεις είναι φυσικό φαινόμενο το μύρο είναι στημένο θαύμα;
    Να λοιπόν γιατί επιμένουμε πως ότι η κοροϊδία είναι επάγγελμα στους κόλπους της θρησκείας.

    http://youtu.be/gJwYS45FtDw

    Η απάτη της μυροβλυσίας του αγίου Δημητρίου! 
     

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

ΞΥΠΝΑ.... !!!!!! ΕΔΩ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ VIDEO ΣΟΚ!!! -- Tο βίντεο ανήκει στον ΕΟΕ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ http://eoellas.org

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΙΑ - Ζεύ πατέρα, αυτοπάτορα, πρεσβύτατε και δημιουργέ....

 
ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΙΑ
Ζεύ πατέρα, αυτοπάτορα, πρεσβύτατε και δημιουργέ,
που τα γέννησες όλα, πανυπέρτατε βασιλέα,
εσύ που εξουσιάζεις τα πάντα και είσαι αυτοόν και αυτοένα
όπως και όσο δυνατόν, πιο καλά τα έκαμες  χωρίς ρομφαία
Σπλαχνίσου και σώζε με όλα τα όντα και εμάς
σε τούτη την ωραία  σφαίρα που  μας ανέθεσες
να ζήσουμε εν ειρήνη και να υψωθούμε ψυχοπνευματικά
όπως ώρισες το πεπρωμένο μας, καθώς έπρεπε.
Και σεις θεοί, επιφανή παιδιά του Διός
που άρχετε σε μας δια του παραδείγματος
ποτέ μην παύσετε να μας καθοδηγείτε στο καλό
και μακριά από τους κακούς  ηγέτες  του εγκλήματος
Ευτυχισμένοι είναι και αυτοί
που δεν αμελούν κανένα κοινό καλό στο γένος τους.
γιατί γνωρίζουν ότι  φροντίζουν για  αυτά
και οι  σοφοί
και   εκτελούν  προς την πατρίδα  το χρέος τους
*Αμφικτύων
23 /10/ 2014
*Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης,
Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων λογοτεχνών

720) Θαλής ο Μιλήσιος - Γράφει η Ρένα Τζωράκη



Ο Θαλής ο Μιλήσιος  είναι ο αρχαιότερος προσωκρατικός φιλόσοφος ο πρώτος των 7 Σοφών της αρχαιότητας, Καταγόταν από τη Μίλητο, στην οποία οφείλεται το προσωνύμιο "Μιλήσιος".
Έζησε  την περίοδο  643 π.Χ. και πέθανε το 548 π.Χ. σε βαθιά γεράματα.
 Πολυδιάστατη προσωπικότητα, Μαθηματικός,Φυσικός,Αστρονόμος,Μηχανικός, Μετερεωλόγος,  και ιδρυτής της Μιλησιακής σχολής της φυσικής φιλοσοφίας.
Η ιστορία της φιλοσοφίας τον θεωρεί ως τον πρώτο -χρονολογικά- φιλόσοφο. Ανακάλυψε τις τροπές (ηλιοστάσια), το ετερόφωτο της Σελήνης, καθώς και τον ηλεκτρισμό και τον μαγνητισμό, από τις ελκτικές ιδιότητες του ορυκτού μαγνητίτη και του ήλεκτρου (κεχριμπάρι). Ο Θαλής είναι γνωστός και για την επιτυχημένη πρόβλεψη της ηλιακής έκλειψης του 585 π.Χ.
Πίστευε πως ο κόσμος είναι γεμάτος θεούς («πάντα πλήρη θεών είναι») και ότι η ψυχή είναι κάτι το κινητικό (κινητικόν τι). Πρόκειται ουσιαστικά για μια αρχαϊκή διατύπωση της θεωρίας του υλοζωισμού, σύμφωνα με την οποία ο κόσμος είναι ζωντανός και έμψυχος, γεγονός που πιστοποιείται από την κινητικότητά του.
Θεμελίωσε τις αποδείξεις από πολλά θεωρήματα της γεωμετρίας όπως για παράδειγμα ότι οι κατά κορυφή γωνίες είναι ίσες, ότι η διάμετρος διχοτομεί τον κύκλο, ότι οι γωνίες της βάσης ισοσκελούς τριγώνου είναι ίσες ...

Στον τομέα της αστρονομίας, παρατηρώντας τη σταθερότητα του πολικού αστέρα στον ουράνιο θόλο, θεώρησε πως ήταν το καλύτερο σημείο αναφοράς για το νυχτερινό προσανατολισμό. Παρατηρώντας την κίνηση των ουρανίων σωμάτων είπε πως ένα έτος πρέπει να έχει 365 ημέρες και ήταν ο πρώτος που κατάλαβε ότι η σελήνη δεν είναι αυτόφωτο ουράνιο σώμα, αλλά το φως της οφείλεται σε αντανάκλαση του ηλιακού φωτός. Έτσι, εξήγησε σωστά το μηχανισμό δημιουργίας των ηλιακών εκλείψεων θεωρώντας ότι η σελήνη μπαίνει ανάμεσα στη γη και τον ήλιο, καταφέρνοντας μάλιστα να προβλέψει την ηλιακή έκλειψη του 585 π.Χ.
Στον τομέα της φυσικής ασχολήθηκε με τον ηλεκτρισμό και τον μαγνητισμό και ανακάλυψε τις δυνάμεις που ασκούνται σε ηλεκτρισμένα ή μαγνητισμένα σώματα. Στις φιλοσοφικές του τοποθετήσεις δεχόταν πως το νερό ήταν η αρχή των πάντων και ότι πάνω σε αυτό  στηριζόταν η γη ενώ μέσω αυτού μεταδιδόταν η ζωή.
Σύμφωνα με τον Ιερώνυμο μέτρησε το ύψος των πυραμίδων από την σκιά τους, τη στιγμή ακριβώς που ο δικός του ίσκιος ήταν ίσος με το πραγματικό του ύψος. (Διογένης Λαέρτιος Ι, 277), η Φύση και ο Κόσμος γενικότερα, είναι «έμψυχοι και δαιμόνων πλήρεις».
Τα πάντα εμπεριέχουν  θεούς και δαίμονες: «Πάντα πλήρη θεών και δαιμόνων». Επίσης εδώ μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε σχετικά με το τι εννοούσε ο φιλόσοφος, το σίγουρο είναι, πάντως, πως δεν είχε στο μυαλό του τους θεούς του Ομήρου, ούτε τους μεταμοντέρνους, ούτε τίποτε από αυτά που οι άνθρωποι αποκαλούν θεό.
Συνεπής προς την θεωρία του, ο φιλόσοφος απέφευγε συστηματικά την κρεοφαγία και κάθε τροφή αίματος, όπως άλλωστε και την άσκοπη οινοποσία και σπατάλη χρόνου. Μία περίληψη της θεωρίας του μεγάλου φιλοσόφου Θαλή, ίσως σωστά, ίσως «στωϊκά» παρερμηνευμένη- δίδεται από τους Θεόφραστο και Αέτιο: «Ο Θαλής έλεγε ότι το θείο είναι ο νους του Κόσμου, το δε Σύμπαν είναι έμψυχο, γεμάτο από θεότητες και δαιμόνους. Το πρωταρχικό Υγρό δε από θεία δύναμη διαπερνάται η οποία και το κάνει να κινείται». Εδώ μιλάει για τον Αιθέρα και όχι για, όποιες οντότητες, αποκαλούνται θεοί.
«Τα πάντα γεννιούνται από το νερό
Με την υπόθεσή του ότι αρχή όλων των πραγμάτων είναι το ύδωρ , το οποίο ο Θαλής θεώρησε φορέα ενέργειας και κινήσεως, ξεκίνησε ως πρώτος Έλληνας φιλόσοφος, ένα προβληματισμό για την προέλευση του σύμπαντος, ο οποίος απασχόλησε και απασχολεί μέχρι σήμερα την κοσμολογία. Η ζωτική δύναμη του νερού και η τεράστια σημασία του στη φύση, ήταν η αιτία που έκανε τον Θαλή να το ορίσει ως πρωταρχικό στοιχείο. Στην ορφική μυθολογία συναντάμε το «ύδωρ» και την «ύλη» ως τα πρωταρχικά στοιχεία δημιουργίας της πρωτοΰλης του σύμπαντος. Η «ύλη» δεν ορίζεται βέβαια με τη σημερινή επιστημονική έννοια, αλλά αποτελεί μια μορφή κοσμικής ύλης. Το νερό, ο αέρας ή άλλο στοιχείο είναι κατά τους προσωκρατικούς φιλοσόφους συνυφασμένα με την ζωή, την ψυχή και τη δύναμη της φύσης που κινεί τα πάντα (φύεσθαι). Η προσπάθειά του Θαλή να εξηγήσει τη φύση και το πλήθος των φυσικών φαινομένων, όχι πια με το μύθο και τη θρησκεία, αλλάορθολογικά , τον τοποθετεί ιστορικά στην πρώτη θέση της αρχαιοελληνικής φιλοσοφικής παραδόσεως.
Στο Θαλή το Μιλήσιο αποδίδονται τα αποφθέγματα:

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΟ

Λογοτεχνικό περιβόλι!









Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014

Carl Sagan`s - Το τρίτο επεισόδιο της σειράς "Cosmos" με ελληνικούς υπότιτλους.Αρχίζοντας με τον διαχωρισμό της ασαφής σκέψης και ευσεβής απάτης της αστρολογίας, από τις προσεκτικές παρατηρήσεις της αστρονομίας, ο Sagan ακολουθεί την εξέλιξη της αστρονομικής παρατήρησης. Ξεκινώντας με τους αστερισμούς και τα τελετουργικά ημερολόγια (όπως αυτά των Ανασάζι), η ιστορία κινείται στη συζήτηση μεταξύ του Γεωκεντρικού και του Ηλιοκεντρικού μοντέλου: ο Πτολεμαίος και η γεωκεντρική κοσμοθεωρία, η θεωρία του Κοπέρνικου, η συγκέντρωση των δεδομένων του Τύχων Μπράχε και τα επιτεύγματα του Γιοχάνες Κέπλερ (νόμοι του Κέπλερ για την πλανητική κίνηση και το πρώτο μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας).(greek subs)

ΑΘΑΝΑΤΗ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ! ! - ΟΛΟΙ ΣΕ ΘΑΥΜΑΖΟΥΝ, ΟΛΟΙ ΣΕ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ, ΌΛΟΙ ΣΕ ΘΕΛΟΥΝ ! ! ! ΑΛΛΆ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΠΡΟΥΣ ΠΟΥ ΣΕ ΚΥΒΕΡΝΑΝΕ ΣΗΜΕΡΑ ! ! ! !

Νὰ μὴν περιοριστεῖ ἡ διδασκαλία τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσας στὴν Δευτεροβάθμια Ἐκπαίδευση τῆς Ἑλλάδας.

 


Ἀγαπητὰ Μέλη - Ἀγαπητοὶ φίλοι,
Εἶναι γνωστὸ ὅτι σὲ ὅλο τὸν κόσμο ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν ποὺ φοιτοῦν σὲ Κλασικὰ Λύκεια ἔχει μειωθεῖ αἰσθητὰ τὰ τελευταῖα χρόνια, ἐνῶ στὴν Ἑλλάδα δὲν ὑπάρχουν πλέον διακεκριμένα Κλασικὰ Λύκεια. Εἶναι ἐπίσης γνωστό, ὅτι σὲ ὅλες τὶς χῶρες τοῦ κόσμου ἀκόμη καὶ στὴν Ἑλλάδα ἐκφράζονται ἀμφιβολίες γιὰ τὴν ἀνάγκη διατήρησης τῶν κλασικῶν σπουδῶν στὸ Λύκειο.
Σὲ μία προσπάθεια διατήρησης τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσας, ἀξιέπαινη εἶναι ἡ πρωτοβουλία τῆς κας Εἰρήνης Ντάρτσια, Ἀναπληρώτριας Καθηγήτριας τοῦ Ἰνστιτούτου Κλασικῶν, Βυζαντινῶν καὶ Νεοελληνικῶν Σπουδῶν Κρατικοῦ Πανεπιστημίου τῆς Τιφλίδας «Ivane Javakhishvili», ἡ ὁποία δημιούργησε τὴν διαδικτυακὴ σελίδα:


Ἀπευθύνουμε ἔκκληση σὲ ὅλους ἐσᾶς γιὰ τὴν συλλογὴ ὑπογραφῶν, ὥστε νὰ μὴν περιοριστεῖ ἡ διδασκαλία τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσας στὴν Δευτεροβάθμια Ἐκπαίδευση τῆς Ἑλλάδας.
Γιὰ τὴν ἀνταπόκριση τῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ ἰδίως  τῶν ξένων, ποὺ ὑπῆρξε συγκινητικὴ καὶ ἐνθαρρυντικὴ μπορεῖτε νὰ ἀναγνώσετε ὅλo τὸ ἄρθρο στὸν παρακάτω σύνδεσμο :

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

Μήπως επιτέλους αντί να λες «ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ» είναι πιο δίκαιο να πεις «ΔΕΝ ΑΞΙΖΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΈΛΛΗΝΑΣ» (;;;) //Ανασφάλιστοι Ροδόπης: ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΛΕΝΕ ΤΗΝ ΦΡΑΣΗ «Ντρέπομαι που εί...


Δεν χρειάζεται να ντρέπεστε που είστε Έλληνας, ντρέπονται άλλοι για σας. Οι Έλληνες οι πρόγονοι σας!
Είπες πώς ντρέπεσαι που είσαι Έλληνας; Μήπως η λέξη Έλλην πρέπει να ντρέπεται που εκπροσωπεί εσένα,  που δεν θυμίζεις τίποτα από τον Ηρωισμό, την Τόλμη, την Αρετή,  των προγόνων σου!
Τι έχεις προσφέρει στο μεγαλείο του Ελληνικού πολιτισμού για να έχεις το δικαίωμα να εκφράζεις άποψη για τον Έλληνα;
Μήπως έχεις να υποδείξεις την δουλεία σου και την ελεεινότητα με το να ψηφίζεις πρόσωπα ΌΧΙ με σκοπό το συμφέρον του έθνους και της πατρίδας σου,  αλλά το προσωπικό σου, ή δεν καταλαβαίνεις τι λέω; Ξέχασες όταν έγλυφες τα οπίσθια των πολιτικών για να σου βολέψουν τον υιό ή την κόρη;
Δεν κοιτούσες τότε στον καθρέφτη για να δεις τον εαυτό σου και να πεις, ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΛΕΓΟΜΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ;
Με την πρώτη δυσκολία και εμπόδια βρίσκεις να κατηγορήσεις την Ελλάδα και των Έλληνα. Όταν σε χρειάζεται όμως η Ελλάδα νοιάζεσαι μόνο για το τομάρι σου!
Μήπως επιτέλους αντί να λες  «ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ» είναι πιο δίκαιο να πεις  «ΔΕΝ ΑΞΙΖΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΈΛΛΗΝΑΣ» (;;;)
Έτσι  στο εξής όταν τα βρίσκεις σκούρα θα λες ΔΕΝ ΑΞΙΖΩ ΝΑ ΛΕΓΟΜΑΙ  ΕΛΛΗΝ
ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ, ΓΙΑΤΙ ΔΙΚΑΙΑ ΠΡΑΤΤΟΥΝ. ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟΝ ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ!
Και επειδή είσαι ένοχος για την κατάντια σου μην προσπαθείς να δικαιολογείσαι.
(Απόσπασμα. Ολόκληρο εδώhttp://molonlabe.blog.com/


Ανασφάλιστοι Ροδόπης: ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΛΕΝΕ ΤΗΝ ΦΡΑΣΗ «Ντρέπομαι που εί...:

♦: Heike Hänsel: " Είμαστε όλοι Έλληνες!" -- OI ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΚΟΠΡΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΧΟΥΛΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΤΙ ΕΧΟΥΝΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΟΥΝΕ ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΝΕ ΜΙΑ ΓΕΡΜΑΝΙΔΑ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΙΝΑ ΝΑ ΜΙΛΑ ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ;;;

♦: Heike Hänsel: " Είμαστε όλοι Έλληνες!"

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

Στην πραγματικότητα βιώνουμε μια βίαιη μεταμόρφωση της κοινωνίας μας που είναι βέβαιο βάση συστημικών ερευνών ότι θα αντιμετωπίσει ένα απ' τα χειρότερα προβλήματα τόσο για το σύνολο της κοινωνίας όσο και για την ψυχολογία κάθε ατόμου ξεχωριστα: την απομόνωση! Την απομόνωση απ' την κοινωνία. Την δυσπιστία απέναντι στον γείτονα ακόμη και αν ανήκει στο ίδιο έθνος μαζί μας. Η πολυπολιτισμικότητα υπονομεύει το κοινωνικό κεφάλαιο, την "γειτονιά" που λέμε καθημερινά, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να δημιουργηθούν ισχυρές αντιδράσεις εναντίον της παγκοσμιοποίησης. Για αυτό Παγκοσμιοποίηση και πολυπολιτισμικότητα πάνε μαζί. Καθηγητής του Χάρβαρντ μιλάει για τα αρνητικά και τα θετικά της πολυπολι...

701 ) Η Γλώσσα των Ελλήνων στην αρχαιότητα και οι ήχοι της

Ατάκτως ερριμένα παραδείγματα για το πώς αναπλάθουμε την αρχαία ελληνική προφορά
Όσα εκτίθενται παρακάτω δεν φιλοδοξούν να αποτελέσουν μια συστηματική απάντηση στο ζήτημα, αλλά μια διαφώτιση μέσω χαρακτηριστικών παραδειγμάτων για το πώς και με ποιες μεθόδους οι γλωσσολόγοι αναπλάθουν την αρχαία ελληνική προφορά :
Ήδη από τη χαρακτηριστική φράση του κωμικού Κρατίνου ότι τα πρόβατα έκαναν βη-βη καταλαβαίνουμε ότι και το β και το η δεν μπορεί να είχαν τη σημερινή προφορά, αλλά ότι το β=μπ και το η=εε (ήταν το μακρό αντίστοιχο του βραχέος ε). Λέξεις της Ελληνικής με β που πέρασαν στα Λατινικά μεταγράφονται με b, μολονότι η Λατινική διέθετε το γράμμα V που θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει, αν ο φθόγγος προφερόταν τριβόμενος όπως σήμερα. Π.χ. ελλ. βαλανεῖον > λατ. balneum (όχι valneum) > ιταλ. bagno > νεολλ. αντιδάνειο μπάνιο. Ότι το η ήταν
μακρά εκδοχή του ε φαίνεται από την ποντιακή του προφορά ακόμη και σήμερα: νύφε = νύφη. Πβ. κερί < κηρίον (και όχι κηρί).

Η δασεία προφερόταν h. Έτσι στα Λατινικά η λέξη ἱστορία πέρασε ως historia. Πβ. αγγλικό history. [Ένα απλό κόλπο για να θυμόμαστε ένα μέρος των λέξεων που έπαιρναν δασεία στα ΑΕ είναι να ανακαλούμε στη μνήμη μας την αγγλική τους εκδοχή! Π.χ. Hercules (Ηρακλής), hero(ήρωας), hemisphere (ημισφαίριο) κ.ο.κ.].

To αρχαίο θ προφερόταν th (περίπου τχ). Πώς το ξέρουμε; Καταρχήν οι αρχαίοι γραμματικοί το περιγράφουν ως δασύ κατ’ αναλογία προς το δασύ πνεύμα, τη δασεία. Δηλαδή ήταν ένα τ + δασεία. Λατινικές λέξεις από τη Ελληνική αποδίδουν το θ με th (π.χ. mathematica). Στη Λακωνική ο φθόγγος είχε αρχίσει να αποκτά την τριβόμενη σημερινή προφορά ήδη από την κλασική εποχή. Όταν ο Σπαρτιάτης απεσταλμένος στον Αριστοφάνη φτάνει στην Αθήνα και χρησιμοποιεί τη λέξη «θεός», ο Αριστοφάνης, για να αποδώσει (για κωμικούς λόγους) την τριβόμενη λακωνική προφορά δεν χρησιμοποιεί το θ, αλλά το σ που ήταν ο μόνος φθόγγος της Αττικής διαλέκτου που πλησίαζε την καινούργια τριβόμενη λακωνική προφορά «σιός».

Το γ προφερόταν γκ. Έτσι μεταγράφεται στη Λατινική (magus < μάγος). Στις ιταλιώτικες νεοελληνικές διαλέκτους το σκουλήκι αποκαλείται «κασέντουλα». Η λέξη αποτελεί απόγονο της μεταφορικής αρχαίας έκφρασης «γης έντερα» για τα σκουλήκια. Μάλιστα η λέξη πρέπει να είναι πολύ αρχαία, αφού διατηρεί τον αρχαίο δωρικό τύπο «γας» αντί «γης». Ο άλλος αρχαϊσμός της λέξης είναι ότι δεν ακολούθησε την εξέλιξη του αρχαίου γ από γκ στη σημερινή τριβόμενη προφορά, αλλά μεταπήδησε στον κοντινότερο «κλειστό» φθόγγο [κ]. Το χ ήταν kh (περίπου κχ). Οι αρχαίοι το κατέτασσαν στα δασέα, όπως το θ παραπάνω. Έτσι στη Λατινικά chorus (χορός). Αν το χ προφερόταν όπως σήμερα, θα μπορούσε να αποδοθεί στα Λατινικά καλύτερα με τοh (horus). Τέλος: μυκῶμαι για τις γελάδες και μηκῶμαι για τα κατσίκια. Ηχομιμητικές λέξεις. Τα γελάδια κάνουν μου, άρα μυ- = μου-. Τα κατσίκια κάνουν μεε, άρα μη- = μεε. Πβ. μουστάκι (μύσταξ), κουτί (κυτίον) που διατηρούν ακόμη και σήμερα την αρχαία προφορά του υ.



O τονισμός της Αρχαίας Ελληνικής
Ο τονισμός στις διάφορες γλώσσες του κόσμου έχει διάφορες ποικιλίες, αλλά χοντρικά μπορούμε να ξεχωρίσουμε δύο βασικά είδη τόνου: τον δυναμικό τόνο, στον οποίο το τονισμένο φωνήεν της λέξης προφέρεται σε διαφορετική ένταση φωνής από τα υπόλοιπα φωνήεντα. Και στονμουσικό τόνο, όπου το τονισμένο φωνήεν προφέρεται σε διαφορετικόύψος φωνής από τα υπόλοιπα φωνήεντα. Δυναμικό τόνο έχει η Νέα Ελληνική και οι περισσότερες ευρωπαϊκές γλώσσες.

Μουσικό τόνο έχει λ.χ. η Νορβηγική και η Κινεζική. Ωστόσο μουσικά στοιχεία υπάρχουν και σε γλώσσες με δυναμικό τονισμό, μόνο που δεν είναι λεξικά, αλλά λειτουργούν σε προτασιακό επίπεδο. Π.χ. στο τέλος μιας ερώτησης ή μιας έκφρασης θαυμασμού. Αυτό ονομάζεται επιτονισμός και συνήθως σημειώνεται με τα σημεία στίξης (λ.χ, !, ;).

Αλλά και αντίστροφα: στο μουσικό τόνο συνήθως ενυπάρχουν και στοιχεία του δυναμικού. Λ.χ. η άνοδος του ύψους της φωνής μπορεί να συνοδεύεται από αύξηση ή μείωση της έντασής της.

Η Αρχαία Ελληνική είχε μουσικό τόνο. Αυτό αποδεικνύεται από τα εξής στοιχεία:

1) Οι περιγραφές των αρχαίων γραμματικών παραπέμπουν σε μουσικό τονισμό. Ο Αριστοτέλης περιγράφει στη Ρητορική τον τονισμό ως ένα είδος αρμονίας. Στη μουσική παραπέμπουν και οι όροι που χρησιμοποιούνται: οξεία ( =ψηλή φωνή), βαρεία (=βαριά φωνή), αλλά προπάντων ο όρος προσωδία (= η μουσική που συνοδεύει τις συλλαβές) και οι όροι τόνος ή τάσις (=τέντωμα), οι οποίοι προέρχονται από το τέντωμα (επίτασις) ή τη χαλάρωση (άνεσις) των χορδών των μουσικών οργάνων χάρη στα οποία ποικίλλει το ύψος ενός μουσικού οργάνου.

2) Το μέτρο (=ρυθμός) των ποιημάτων δεν δημιουργείται από την εναλλαγή τονισμένων και άτονων συλλαβών, όπως στα Νέα Ελληνικά και τις γλώσσες με δυναμικό τόνο, αλλά από την εναλλαγή μακρών και βραχειών συλλαβών. Ο τόνος δεν λαμβάνεται υπόψη στη δημιουργία του μέτρου.

3) Στις σπάνιες περιπτώσεις που έχει διασωθεί η μουσική που συνόδευε τα ποιήματα (λ.χ. επιτάφιο άσμα του Σείκιλου -βλ. την εικόνα που ακολουθεί), αυτή λαμβάνει γενικά υπόψη της την έμφυτη μουσικότητα των λέξεων: έτσι λ.χ. οι συλλαβές που έχουν οξεία είναι σε υψηλότερη νότα από τις άλλες συλλαβές της λέξης που δεν έχουν οξεία.


4) Η δημιουργία σημαδιών από το 200 π.Χ. και μετά για τη δήλωση του τόνου υποδεικνύει ότι οι δάσκαλοι τα θεωρούσαν απαραίτητα, για να μάθουν οι μαθητές ένα σύστημα τονισμού που είχε αρχίσει να εκλείπει ή τουλάχιστον να τους δυσκολεύει. [i]

ΒΡΑΧΕΑ-ΜΑΚΡΑ ΦΩΝΗΕΝΤΑ-ΔΙΦΘΟΓΓΟΙ

Η Αρχαία Ελληνική διέκρινε βραχέα και μακρά φωνήεντα. Η διάκριση αφορούσε το χρόνο εκφοράς: τα βραχέα εκφέρονταν σε ένα χρόνο, τα μακρά σε διπλάσιο. Οι δίφθογγοι από αυτή την άποψη μπορούν να θεωρηθούν ως ειδική περίπτωση των μακρών, με τη διαφορά ότι ο δεύτερος χρόνος καλυπτόταν από διαφορετικό φωνήεν σε σχέση με τα μακρά.

Έτσι έχουμε: Βραχέα: ε, ο, υ, ι, α Μακρά: η (=εε), ω (=οο), α (=αα), ι (=ιι), υ (=υυ) Παράδειγμα διφθόγγου: αι = όπως ακούγεται στη λέξη καημός.

ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΤΟΝΙΣΜΟΥ

Ήταν τρία: οξεία ’, βαρεία ‛ , οξυβάρεια ’‛ ή περισπωμένη.

ΟΙ ΤΟΝΟΙ

Στην οξεία το ύψος της φωνής ανέβαινε στο τονισμένο φωνήεν. Μια υπόθεση λέει ότι ανέβαινε κατά ένα διάστημα πέμπτης, δηλαδή στην κλίμακα λ.χ. του ντο από το ντο στο λα.

Στη βαρεία το ύψος της φωνής ήταν καθοδικό σε σχέση με την οξεία. Δηλαδή η φωνή κατέβαινε ξανά στο ντο ή εν πάση περιπτώσει στο κανονικό, ασημάδευτο ύψος φωνής των άτονων φωνηέντων. Κάποια στιγμή σημειωνόταν καταχρηστικά σε όλα τα μη τονισμένα φωνήεντα. Αργότερα η χρήση της περιορίστηκε μόνο σε λέξεις που κανονικά έπαιρναν οξεία στη λήγουσα (οξύτονες) και μετά δεν ακολουθούσε ισχυρό σημείο στίξης (λ.χ. τελεία) ή εγκλιτικό. Μια εύλογη υπόθεση είναι ότι η άνοδος του ύψους της φωνής σ’ αυτή την περίπτωση δεν ήταν τόσο υψηλή όσο στην κανονική οξεία.

Η περισπωμένη (οξυβάρεια) σημείωνε την άνοδο της φωνής στον πρώτο χρόνο και την κάθοδό της στο δεύτερο χρόνο (σύνθετος τόνος). Επομένως χρειάζεται δύο χρόνους για να εκφραστεί, και άρα αφορά μόνο τα μακρά φωνήεντα και τις διφθόγγους. Αυτός είναι ο λόγος που μαθαίνουμε τον κανόνα ότι τα βραχέα φωνήεντα δεν παίρνουν ποτέ περισπωμένη: τα βραχέα έχουν μόνο ένα χρόνο.

Ένας άλλος κανόνας που μαθαίνουμε στο σχολείο είναι ότι οι δίφθογγοι -οι και -αι στο τέλος κλιτής λέξης λογαριάζονται για τον τονισμό ως βραχέα φωνήεντα και όχι ως μακρά: στην περίπτωση αυτή το δεύτερο στοιχείο της διφθόγγου, το -ι, πρέπει να μετατρεπόταν στον καθημερινό γρήγορο λόγο σε ημίφωνο -y (όπως λ.χ. στα Νέα Ελληνικά το -ι- στη λέξη παιδιά, προφορά πεδyά), δηλαδή σε σύμφωνο, άρα η προφορά ήταν -oy, -ay και επομένως η δίφθογγος απέμενε μόνο με έναν φωνηεντικό χρόνο (ο ή α), άρα μπορούσε να θεωρηθεί ως βραχύ φωνήεν.

Όταν ένα μακρό φωνήεν έπαιρνε οξεία, αυτό σημαίνει ότι το ύψος της φωνής ανέβαινε μόνο στον δεύτερο χρόνο. Παράδειγμα: κέὲπος = κῆπος κεέπου =κήπου

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΤΡΙΣΥΛΛΑΒΙΑΣ

Ο βασικότερος ίσως κανόνας τονισμού της Αρχαίας Ελληνικής είναι ότι ο τόνος δεν μπορεί να ανέβει πριν από την προπαραλήγουσα (δηλαδή την τρίτη συλλαβή από το τέλος) κι αυτό όταν η λήγουσα είναι βραχεία. Όταν η λήγουσα είναι μακρά, ο τόνος κατεβαίνει αναγκαστικά στην παραλήγουσα. Π.χ. το όφελος, αλλά του οφέλους. Στην πραγματικότητα πίσω από αυτό τον κανόνα κρύβεται ένας γενικότερος, βασικότερος και παλιότερος: ο τόνος δεν μπορεί να ανέβει πέρα από τον τρίτο φωνηεντικό χρόνο από τη λήγουσα.

Στο παράδειγμα με τη λέξη όφελος ο κανόνας είναι ολοφάνερος: όφελος: όλα τα φωνήεντα είναι βραχέα, άρα διαρκούν από έναν χρόνο (3Χ1). Η λέξη τονίζεται στον τρίτο χρόνο από τη λήγουσα. οφέλους: το ου της κατάληξης είναι δίφθογγος, άρα έχει δύο χρόνους, συνεπώς συνολικά η λέξη έχει τώρα 1+1+2 =4 χρόνους. Ο τόνος κατεβαίνει αναγκαστικά στον τρίτο χρόνο από το τέλος, άρα πάει στην παραλήγουσα.

Το ίδιο σχήμα ερμηνεύει και δισύλλαβες λέξεις, όπου φαινομενικά δεν έπρεπε να ισχύει ο νόμος της τρισυλλαβίας. Ισχύει όμως ο πιο βασικός νόμος της τριχρονίας: κῆπος =κέεπος, ο τόνος πέφτει στον τρίτο χρόνο από το τέλος. κήπου = κεέπου, ο τόνος πέφτει στον τρίτο χρόνο από το τέλος.[ii] κῆποι = κέεποι, ο νόμος φαινομενικά μόνο παραβιάζεται, αφού είπαμε ότι το -οι στο τέλος κλιτής λέξης γίνεται oy και του απομένει μόνο ένας φωνηεντικός χρόνος: πραγματική προφορά κέεποy.



Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΤΟΝΟ

Η αλλαγή του τόνου από μουσικό σε δυναμικό ήταν βαθμιαία διαδικασία που ξεκίνησε αμέσως μετά την κλασική εποχή για τις περισσότερες ελληνικές διαλέκτους (υπάρχουν υποψίες ότι στη λακωνική ξεκίνησε ήδη από το τέλος της αρχαϊκής εποχής). Στην ενίσχυση της αλλαγής έπαιξε ίσως σημαντικό ρόλο και η διάδοση της Ελληνικής σε ξένους λαούς που δεν ήταν σε θέση να αναπαραγάγουν τα λεπτά μουσικά σχήματα της Ελληνικής, όπως σήμερα οι ξένοι ομιλητές της αγγλικής δεν μπορούν να αναπαραγάγουν εύκολα την λονδρέζικη προφορά και συνήθως υιοθετούν μια προφορά των δύσκολων φθόγγων πιο κοντά στη δική τους μητρική γλώσσα.

Επιπλέον ο μουσικός τόνος χρειαζόταν τα μακρά φωνήεντα και τις διφθόγγους, για να εκφραστεί. Η βαθμιαία μετατροπή των μακρών σε βραχέα και ο μονοφθογγισμός των διφθόγγων (π.χ. καιρός > καερός > κεερός > κερός) οδήγησε στην απώλεια και του μουσικού τονισμού.

Η μετάβαση στο δυναμικό τονισμό φαίνεται να ολοκληρώθηκε στους δύο πρώτους μετά Χριστόν αιώνες, αφού τα ποιήματα του Κλήμεντος από την Αλεξάνδρεια (τέλος 2ου αιώνα μ.Χ.) ή του Γρηγόριου του Ναζιανζηνού (4ος αιώνας μ.Χ.) στηρίζονται στην εναλλαγή άτονων και τονισμένων συλλαβών, όπως στα Νέα Ελληνικά (βέβαια οι λόγιοι ποιητές εξακολούθησαν να γράφουν στα παραδοσιακά μέτρα για αιώνες ακόμη). Ενδιάμεσα την επικράτηση του δυναμικού τονισμού μαρτυρούν ορθογραφικά «λάθη» σε παπυρικά ευρήματα από καθημερινούς ανθρώπους.

Έτσι λ.χ. συχνά το ε γράφεται ως γιώτα σε άτονες συλλαβές: είναι γνωστό ότι ο δυναμικός τόνος έχει την τάση να «εξασθενεί» τα άτονα φωνήεντα, οδηγώντας τα ακόμη και στην οριστική έκπτωση από τη λέξη. Ένα παρόμοιο φαινόμενο παρουσιάζεται στα λεγόμενα βόρεια νεοελληνικά ιδιώματα: π.χ. νιρό αντί νερό, σκλί αντί σκυλί κ.ο.κ.[iii]

________________________________________

[i] Υπήρχαν φυσικά και άλλοι λόγοι για την επινόηση των τονικών σημαδιών, ο κυριότερος από τους οποίους ήταν η ανάγκη να σημειωθούν οι τόνοι σε διαλεκτικά κείμενα των οποίων ο τονισμός διέφερε από τον επικρατούντα αττικό. Λ.χ. τα κείμενα των Λέσβιων αρχαϊκών λυρικών (Σαπφώ, Αλκαίος) ήταν γραμμένα σε μια διάλεκτο που είχε την τάση να ανεβάζει τον τόνο των λέξεων μακριά από τη λήγουσα. Π.χ. πόταμος αντί ποταμός. Επίσης τα ομηρικά κείμενα ήταν γεμάτα με ιωνικούς, λεσβιακούς και άλλους πανάρχαιους τύπους και οι μαθητές και οι σπουδαστές έπρεπε να μάθουν τον σωστό τονισμό αυτών των λέξεων, πολλές από τις οποίες δεν χρησιμοποιούνταν πια στην ελληνιστική εποχή. Τέλος στη χρήση τόνων μπορεί να συνέβαλε και η ανάγκη των ξένων να μάθουν σωστά την Ελληνική.

[ii] Αυτόν τον νόμο τον μαθαίνουμε μηχανικά στο σχολείο ως «μακρό μπροστά από βραχύ περισπάται», «μακρό μπροστά από μακρό οξύνεται».

[iii] Ο κλασικός λακωνικός τύπος σιός αντί θεός (με «αδυνάτισμα» του άτονου ε σε ι) είναι μία από τις ενδείξεις που εξαιτίας τους οι γλωσσολόγοι υποπτεύονται ότι στη λακωνική η εξέλιξη προς το δυναμικό τόνο ξεκίνησε νωρίτερα από τις άλλες διαλέκτους. [Ο λακωνικός τύπος είναι ενδιαφέρων και από μια άλλη άποψη: δείχνει ότι τα δασέα σύμφωνα όπως το -θ- (κλασική προφορά περίπου /τχ/ =τχεός) ξεκίνησαν να γίνονται τριβόμενα (όπως σήμερα) στη λακωνική επίσης νωρίτερα σε σχέση με άλλες αρχαίες διαλέκτους: το σ- φαίνεται να αποτελεί απόπειρα να αποδοθεί ένα τριβόμενο θ όπως το σημερινό με τον πιο κοντινό φθόγγο που διέθετε το ελληνικό αλφάβητο, με άλλα λόγια η λακωνική προφορά στην πράξη πρέπει να ήταν /θιός/ ή /θyός/ με συνίζηση)].

Η επικράτηση ισχυρού δυναμικού τόνου είναι και ο λόγος που λ.χ. στη Γαλλική υπάρχει τόσο μεγάλη διαφορά μεταξύ ιστορικής ορθογραφίας και πραγματικής προφοράς. Η Λατινική, ο πρόγονος της Γαλλικής, είχε επίσης μουσικό τόνο.

Στην πορεία προς τη Γαλλική η επικράτηση δυναμικού τονισμού οδήγησε στον ακρωτηριασμό των άτονων συλλαβών: ils aiment πραγματική προφορά ilz-em. Ο ακρωτηριασμός των καταλήξεων οδήγησε στο να τονίζονται όλες οι γαλλικές λέξεις στη λήγουσα!



Σταύρος Γκιργκένης Διδάκτορας κλασικής φιλολογίας

heterophoton.