Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

ΗΛΙΕ ΔΙΑ ΜΟΥ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ - ένα Ποίημα του Κωνσταντίνου Χρ. Κωνσταντινίδη

  

Ήλιε αυτογέννητε , ακαταπόνητε
σε ζώα και φυτά  το   ζείδωρον θρέμμα,
εσύ  χαρίζεις  της Ηούς το  ερυθρό το στέμμα
γεννήτωρ είσαι   της ροδαλής Αυγής
των τεσσάρων εποχών ο εύχαρις χορευτής,
καθώς  χορεύεις κυκλικώς με χάρη
κρυφτό παίζεις με το φως  και το σκοτάδι

Γιέ του Τιτάνα Υπερίωνα
Φοίβε φλογοβόλε
Ήλιε Απόλλωνα  και ακτινοβόλε
δώσε περισσότερο φως
στη χώρα του φωτός
να  ενεργούμε λιγότερο με το θυμικό
και περισσότερο με το λογικό

Ηλιε  Δία  του υπέρτατου σκοπού
εσύ που ευεργετείς τους καλούς κ’ αγαθούς
δυσμένεια μόνο δείχνεις στους άδικους και  κακούς
αυτοκράτορας του κόσμου  και γεννήτωρ της ζωής
εσύ ο αειθαλής , αμόλυντος του χρόνου ο πατήρ

Εσύ  ένα μέτριο αστέρι του Γαλαξία
δίκης οφθαλμός  και της Αληθείας φύλαξ
εσύ που κεραύνωσες του Φαέθοντα το άρμα
στον ποταμό Ιριδανό
σαν πήγε να  σου  κλέψει της φωτόσφαιρας το  φάσμα
και τον πυρηνικό  σκορπιό.

Κάτι  βέβηλοι σε έκαναν  λογότυπο
σε  έβαλαν  σε  σημαιούλες
στο δημόσιο  οπωρόκηπο έκλεβαν οι   φαταούλες
έτρωγαν οπώρας μετά μεγίστης  βουλιμίας
εσύ τους  αποκάλυψες την ύβρι και  κλεπτοκρατία
μάθε όλα τα σκεπάζει ακόμη λήθη
και ατιμωρησία
ήλιε μου κάψε με τις ακτίνες σου
την πρωτόγνωρη Λερναία Ύδρα.

Εσύ ο  αρχιδικαστής της πανανθρώπινης Δικαιοσύνης
δεν παίζεις με τις αρχές σου
ούτε κάνεις προς  όφελος  των ημετέρων
ρουσφέτια και χάρες, ένεκα  αβροφροσύνης
και όποιος  σε αγνοήσει
σε ησυχία δεν θα  ζήσει και ειρήνη
εσύ  πάντα   απονέμεις  ακριβοδίκαια  την ευθύνη.

Εσύ ξεραίνεις τις   κουφάλες  «Ελιές»
καις και ζεματάς τις άγονες
ξεροποταμιές
τον κόσμο εσύ δεν θα εξαπατήσεις
ψευτιές στον άνθρωπο δεν λες
ούτε χάριν του κέρδους  θα τον λεηλατήσεις.

Ήλιε   αγαθοποιέ της Γης  βασιλεύ
των ουρανών ο εκλεκτός
όλης  της οικουμένης   Ζευς
δόσ’ ημίν Φως αγνό και ιλαρόν
όπως έκανες κάποτε στο βασίλειο σου στο παρελθόν
όταν κατακεραύνωσες  κακούργους και  ληστές
και αυτούς που σήμερα σε βάρος των λαών
κάνουν αρπαχτές

Ήλιε εραστή της θεάς  Δικαιοσύνης
βάλε φραγμό στον αντ-ήλιο της Α-δικίας
και    Α-φροσύνης
στους κλέφτες  της σκοτεινής ενέργειας και  ύλης ,
πίνουν το λάδι  από της Γης μας το καντήλι
αυτοί που   σκορπούν  στην οικουμένη
πείνα πολέμους και  οδύνη
χωρίς «γνώθι σ’ αυτόν», «μηδέν άγαν»
με Απληστία και Παραφροσύνη

Δία μου Ήλιε του φωτός
και των  βίαιων    μαγνητικών καταιγίδων
σκόρπα άπλετο φως
στα σπήλαια των δισεκατομμυρίων αμαθών
και των δογματικών   πληβίων
και φέρε στη Γη μας Ευρυθμία και Ευκοσμία

Φως   χάρισε μας    ευχάριστη ζωή και Ισορροπία
όταν ανατέλλεις και  χρώματα  ακτινοβολείς
εσύ τρέφεις τη ζωή , εσύ την καταστρέφεις
εσύ κινείς τον αέρα και τη βροχή
χωρίς εσένα το πιάτο  φαγητό δεν έχει.

Δώσε φως και σ’ αυτούς  που «ούκ οίδασι τι ποιούσι»
για την  μοίρα τους αφρόνως αδιαφορούσι
να  διδαχθούν από  τους σοφούς  ημών
τις Δελφικές διδαχές  των Ολύμπιων   θεών
όχι να τους  τρομοκρατούν  με  εκλάμψεις και  αναλαμπές
οι   δόλιοι της εξουσίας   σφετεριστές
των δημοκρατικών θεσμών.
Ευοί ευάν μεθ’ ημών

*Αμφικτύων
2/6/2014

*Αμφικτύων είναι ο υποστράτηγος ε .α  Κωνσταντίνος Χρ. Κωνσταντινίδης,
Συγγραφεύς, μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών
http://amphiktyon.blogspot.com/
http://www.facebook.com/amphiktyon